INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Wacław Piotr Markiewicz     

Wacław Piotr Markiewicz  

 
 
Biogram został opublikowany w 1975 r. w XX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Markiewicz Wacław Piotr (1877–1961), przeor Jasnej Góry, generał paulinów. Był synem Józefa, rzemieślnika, i Heleny z Świerczyńskich. Ur. 11 III w Kaliszu, gdzie ukończył szkołę podstawową i handlową. W r. 1902 uzyskał zgodę rządu na wstąpienie do paulinów i t.r. w lutym rozpoczął nowicjat. Po jego ukończeniu (1903) kontynuował studia teologiczne w Seminarium Diecezjalnym we Włocławku, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie 29 VII 1906. W kilka tygodni potem wyjechał na dalsze studia do Rzymu. W r. 1908 na Uniwersytecie Św. Anzelma otrzymał doktorat z teologii. Po powrocie do kraju został najpierw pomocnikiem mistrza nowicjatu i profesorem nowo erygowanego studium domesticum (30 VI 1910). W czasie kryzysu, który przeżywali paulini częstochowscy w związku ze sprawą Damazego Macocha, M. wraz z przeorem J. Welońskim, O. P. Przezdzieckim i A. Jędrzejewskim, należał do współtwórców idei odnowy zakonu i uratowania go przed kasatą. Gubernator warszawski sprzeciwił się jednakże, by M. objął w r. 1912 stanowisko zastępcy przeora jasnogórskiego, zarzucając mu m.in. wzniecanie nastrojów antyrządowych wśród wiernych. M. był bliskim doradcą Welońskiego i jednocześnie mistrzem miejscowego nowicjatu. Z chwilą śmierci Welońskiego (16 X 1915) przejął M. w listopadzie 1915 obowiązki przeora, a od lipca 1920 do 14 X 1931 spełniał urząd generała zakonu z nominacji wizytatora W. Bohosiewicza. W r. 1931 przeniósł się na własną prośbę do klasztoru Paulinów w Leśnej na Podlasiu, rewindykowanego dzięki niemu w r. 1919. Spełniał tam obowiązki ekonoma domu i zastępcy przeora (od 23 X 1931) oraz przeora i proboszcza miejscowej parafii (6 XII 1932 – 25 VIII 1940). Od stycznia 1946 do maja 1952 sprawował ponownie urząd generała zakonu.

M. zasłużył się na polu podniesienia zakonu z upadku. Troszczył się o utrzymanie karności w domach i o ich wzrost liczebny. W l. 1922–30 pracował nad nowymi konstytucjami zakonu i ich zatwierdzeniem w Rzymie, nad historią zakonu, zwłaszcza polskiej prowincji. Podjął się spisania «akt prowincji», poczynając od r. 1863, a kończąc na r. 1943 (rękopis 2440 w Arch. na Jasnej Górze). Dzięki niemu wydano pierwszy tom „Zbioru dokumentów zakonu” w opracowaniu J. Fijałka i kilka mniejszych prac w oparciu o jasnogórskie archiwalia, które polecił w r. 1917 uporządkować S. Zachorowskiemu, a po jego śmierci K. Kaczmarczykowi. Otworzył drugą bibliotekę w klasztorze jasnogórskim (1921) wyłącznie dla potrzeb konwentu. W r. 1919 założył gimnazjum męskie na Jasnej Górze. W r. 1931 rozpoczął budowę gimnazjum w Krakowie. W Częstochowie wybudował koło klasztoru hotel dla pielgrzymów (1928–33), dokończył restauracji miejscowej bazyliki, kaplicy i wieży (1929–30), zainicjował budowę wieczernika – krużganków, dużej sali zwanej spowiednicą, zmodernizował dawny skarbiec – muzeum, polecając S. Turczyńskiemu opracowanie pierwszego doń przewodnika (1926). Za sprawą M-a przeprowadzono też w l. 1925–6 gruntowną konserwację jasnogórskiego Obrazu Matki Boskiej przez prof. J. Rutkowskiego i ustanowiono stałą radę czuwającą nad jego konserwacją. Dokonał wraz ze swym doradcą w sprawach przebudowy, architektem A. Szyszko-Bohuszem, restauracji kościoła w Leśnej Podlaskiej. Dzięki interwencji M-a pewne jasnogórskie zabytki zostały uratowane, specjalnie zaś dzwony, miedziane dachy itp., przeznaczone na rekwizycję przez wojska austriackie w r. 1916 i 1918.

M. uchodził za wybitnego kaznodzieję i działacza społecznego czynnego w większości akcji podejmowanych przez radę miejską i diecezjalną w Częstochowie, zwłaszcza na polu oświaty i działalności charytatywnej a także opieki nad pielgrzymami. Napisał oprócz różnych artykułów dwie książki: Głos z Jasnej Góry. Kilka myśli aktualnych, wypowiedzianych z powodu ostatniej wojny (Częstochowa 1947, wyd. 2. 1948) oraz Królewska droga do nieba dla osób zakonnych czyli Reguła Św. Augustyna (Częstochowa 1948, wyd. 2. 1949). Przygotował do druku 4 tomy kazań (rkp. I 402, II 241–243 w Arch. klasztoru na Jasnej Górze). Zmarł M. 16 I 1961 w Częstochowie. Pochowany został w podziemiach kaplicy jasnogórskiej.

 

Portert pędzla A. Borawskiego (olej., z r. 1934) w klasztorze na Jasnej Górze; – Marcinkiewicz H., O. P. Markiewicz, „Biul. Inform.” Urzędowy Organ Kurii Gen. zakonu paulinów. R. 3: 1960 nr 9 s. 83–6 (mszp.); [Nekrolog] „Nasza Przeszłość” T. 13: 1961 s. 309 (podano mylnie imię Cyryl); Podlewski S., Zmarł wielki zakonnik z Jasnej Góry, „Za i Przeciw” R. 5: 1961 nr 12 s. 4; Stróże Jasnej Góry – OO. Paulini, „Dzwon Niedzielny” R. 9: 1933 s. 469–70, 491–2; Śmierć b. generała OO. Paulinów, „Hejnał Mariacki” R. 5: 1961 nr 4 s. 6; [Zbudniewek J.], Zgon b. generała Ojców Paulinów, „Tyg. Powsz.” R. 15: 1961 nr 7 s. 9; – M. P., Potrzeby ofiar, „Kron. Diec. Kujawsko-Kaliskiej” R. 17: 1923 s. 308–9; W klasztorze jasnogórskim, „Świat” R. 7: 1912 nr 32 s. 16 (fot.); Z Jasnej Góry, „Kron. Diec. Kujawsko-Kaliskiej” R. 6: 1912 s. 279–85; Zmiany na Jasnej Górze, „Biesiada Liter.” T. 72: 1912 nr 35 s. 173–4; – Arch. klaszt. na Jasnej Górze: sygn. 2061 s. 29–50, 130 (korespondencja paulinów, 1902–45), sygn. 2088 (korespondencja wizytatora W. Bohosiewicza, 1920–7), sygn. 2089 (toż, 2928–33), sygn. 2197 (Akta konwentu w Leśnej Podlaskiej, 1919–37), sygn. 2159 (Akta konwentu jasnogórskiego o wyborach, 1796–1919), sygn. 2209 (Personalia M-a, 1897–1940), bez sygn. Dwudziesty drugi tom aktów prowincji (oprac. przez P. Przezdzieckiego, mszp.).

Janusz Zbudniewek

 
 

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.